• مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
  • مسجد کبود تبریز
ارسال تصاویر و توضیحات مناطق دیدنی و بکر شما و شرکت در مسابقه

یکی از شاهکارهای معماری دوره اسلامی که در شهر تبریز قرار گرفته مسجد کبود است. این بنا با نام های مختلف از جمله گوی مسجد (به ترکی همان مسجد کبود)، مسجد شاه­جهان، عمارت و مسجد مظفریه معروف و مشهور بوده است. بانی مسجد ابوالمظفر جهانشاه بن قره یوسف از امرای قراقوینلو بود ولی نظارت ساخت مسجد زیر نظر همسرش جان بیگم خاتون و یا به عقیده برخی از مورخین دخترش صالحه بوده است. در کتیبه‌ های باقی مانده از این بنا تاریخ پایان این مسجد سال ۸۷۰ ه­جری قمری است.

مسجد کبود تبریز در سال ۸۷۰ هجری قمری به فرمان سلطان جهانشاه احداث گردید و هنر کاشیکاری و هماهنگی رنگ ها و ظرافت آن با انواع خطوط در متن لاجوردی و زمینه سفید شهرت بسیاری با آن بخشیده است. این مسجد دارای دو شبستان بوده و قبلا نیز دو مناره داشته است. متاسفانه این بنا در زلزله سال ۱۱۹۳ هجری قمری تبریز ویران شد تمام سقف فرو ریخت و تمامی دیوارها را خراب کرد ولی آنچه از این بنا باقی مانده در نوع خود بی نظیر است و به علت کاشیکاری معرق و تلفیق آجر و کاشی و رنگ های بسیار متنوع کاشیها لقب فیروزه اسلام گرفته است. علاوه بر کاشی کاری ها سردر بسیار بلندش توجه اکثر سیاحان و باستان شناسان را به خود جلب کرده است و تمامی آنها را وادار به نوشتن چند خطی از زیبایی این بنا کرده است. توصیفات سیاحانی که قبل از خرابی این بنا مطلب نوشته‌ اند خواندنی است از جمله کاتب چلبی و تاورنیه که خصوصاً با تمام جزئیات معماری این مسجد را وصف کرده است. هر دوی این نویسندگان بین سالهای ۱۰۴۶-۱۰۴۵ هجری قمری از تبریز و این بنا دیدن کرده‌ اند. چلبی سردر اصلی را از طاق کسری بلندتر دیده است و تاورنیه علاوه بر سردر و کاشی کاری های بی نظیر آن از دو مناره بسیار بلند صحبت می­کند که مشخص است در هنگام زلزله کاملاً از بین رفته است.

در قدیم این بنا مجموعه‌ای از ساختمان هایی چون مدرسه، مسجد، خانقاه، کتابخانه و … بوده است که متاسفانه درحال حاضر هیچ کدام بر جای نمانده اند فقط قسمتی از مسجد که آن هم بسیار آسیب دیده بود و مرمت شده است.

از قسمت های دیدنی این مسجد قسمتی از سقف است که طلا و لاجورد با یکدیگر کار شده است و در نوع خود بی نظیر است. در داخل مسجد قسمت شبستان کوچک سردابی است که در آن جای دو قبر است که احتمال می‌دهند از آن جهانشاه و همسرش باشد زیرا در روایات تاریخی آمده است که جنازه جهانشاه پس از کشته شدن به این مسجد منتقل و دفن شده است. گرچه این گورها در حال حاضر خالی هستند.

این بنا در وسط یک محوطه وسیع گلکاری شده قرار گرفته است که خود باعث جذب گردشگران می‌شود.

این بنا در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ هجری شمسی به شماره ثبت ۱۶۹ جزء آثار ملی ایران به ثبت رسید و تا سال های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ هجری شمسی بازسازی گنبدهای بالای شبستان انجام شد ولی در سالهای اخیر مرمت و تکمیل ساختمان، محوطه‌ سازی و اجرای بخشی از نقوش داخلی عمارت انجام شده است. مرمت مسجد به صورتی است که سعی شده هر آنچه که از آجر و کاشی و سنگهای مرمر باقی مانده است در جای های اصلی خود حفظ شوند.



عبارت های مرتبط:


زیباترین مناطق مشابه:


منبع

1- در مورد مطالب تخصصی از متن میراث فرهنگی موجود در مسجد و همچنین کتاب دایره‌المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی (مساجد تاریخی) استفاده شده است، تهران، حوزه هنری، 1378.

2- چهره ایران، راهنمای گردشگری استان های ایران، موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتا شناسی، پاییز 1392.

3- ماهنامه الکترونیکی بهارستان، ماهنامه شماره 101، صفحه 4

اطلاعات این مکان
آدرس
تاریخ ثبت اثر در آثار ملی ایران
15 دی 1310
شماره ثبت اثر در آثار ملی ایران
169

محبوب ترین مطالب

نظرات کاربران

  • cadsara.com در ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

    عالی بود.ممنون از شما.