معرفی باغ عباس آباد بهشهر

  • معرفی باغ عباس آباد بهشهر
  • معرفی باغ عباس آباد بهشهر
  • معرفی باغ عباس آباد بهشهر
ارسال تصاویر و توضیحات مناطق دیدنی و بکر شما و شرکت در مسابقه

باغ عباس آباد که در مجموعه تاریخی عباس آباد بهشهر در استان مازندران واقع شده حدود ۵۰۰ هکتار وسعت دارد و همه روزه پذیرای گردشگران زیادی است.

باغ عباس آباد

باغ عباس آباد نام بهشهر پیش از دوره صفوی، تمیشه، نامیه، پنجهزاره، آسیابسر بوده‌است. چون مادر شاه عباس، بهشهری بوده، وی با مسافرت به بهشهر، این شهر را پایتخت تابستانی خود ساخته و نام آن را به اشرف‌البلاد، یعنی بهترین و شریف‌ترین شهرها، تغییر داده‌است. او، کاخ‌ها و عمارت‌هایی را در بهشهر بنا نهاد.

مجموعه تاریخی عباس آباد بهشهر به فاصله ۹ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان بهشهر، بر فراز ارتفاعات البرز بعد از روستای علی تپه (التپه) و در دل جنگل انبوه واقع گردیده است. راه دسترسی به مجموعه مذکور از طریق جاده آسفالته ای است که از جاده اصلی بهشهر-گرگان منشعب شده و بعد از عبور از روستای التپه به محوطه مذکور منتهی می‌گردد.

شیب عمومی محوطه از سمت جنوب به سمت شمال است. این وضعیت و همچنین وجود آب و چشم‌اندازهای زیبا عامل مهم شکل‌گیری معماری دوره صفویه در محوطه مذکور بوده است.

این باغ زیبا از جمله مهم ترین و بزرگترین باغ های تاریخی کشور است به طوری که باستان شناسان این مجموعه را اوج شکوفایی باغ سازی در ایران معرفی می کنند از این رو چند سالی است که باغ های عباس آباد به نمونه مطالعاتی باغ های ایرانی بدل شده است. وجود راه های دسترسی مناسب و اقامتگاه، آثار باستانی متعلق به دوره صفویه، آب و هوای مطبوع و دل انگیز جنگلی از جمله امتیازاتی است که موجب شده این دریاچه به یکی از مهم ترین قطب های گردشگری مازندران تبدیل شود.

باغ عباس آباد بهشهر از بزرگ‌ترین باغ‌های کشور است به طوری که باستان شناسان، این مجموعه را اوج شکوفایی باغ‌سازی ایران معرفی می‌کنند. از این رو چند سالی است که باغ‌های عباس آباد به نمونه مطالعاتی باغ‌های ایرانی بدل شده است. وجود راه‌های دسترسی مناسب و اقامتگاه، آثار باستانی دوره صفویه، آب و هوای مطبوع و دل‌انگیز جنگلی از امتیازاتی است که موجب شده این مجموعه به یکی از مهمترین قطب‌های گردشگری مازندران تبدیل شود. این مجموعه بی نظیر به دستور شاه عباس اول صفوی در سال ۱۰۲۰ و ۱۰۲۱ هـ .ق ساخته شد و در حال حاضر مهمترین باغ غیر کویری ایران را شکل بخشیده است.

در آن زمـان بـه دسـتـور شـاه عـبـاس صـفـوی اراضـی ایـن مـنطقه که خرگوران نام داشت خریداری شد و شهری تحت عنوان «اشرف البلاد» ساخته شد که اقامتگاه شاه عباس اول در مازندران بود. این منطقه بعدها به بهشهر تغییر نام داد و بهشهر امروزی، شهری زیبا، جذاب و سرسبز است که آثار طبیعی و تاریخی فراوانی دارد. عباس‌آباد، مجموعه باغی طبقه‌ای و پلکانی بوده که شامل عمارت، حمام، ۲ برج آجری و چهار باغ است و از این مجموعه به عنوان شکوه باغ سازی ایرانی یاد می‌شود.

بناهای موجود در مجموعه عباس آباد بهشهر

با کاوش های صورت گرفته مشخص شد که بناهای موجود در این مجموعه از این قرار است: ۱- سد و برج کنترل جریان آب ۲- بنای داخل دریاچه مصنوعی که احتمالا پایه ای برای کاخ روی آن بوده است. ۳- برج های دیده بانی‌ دو گانه به فاصله ۱۷۵ متر در شرق دریاچه ۴- محوطه سازی شمالی‌ ۵- صفه و محوطه سازی جنوبی‌ ۶- حمام مجموعه در جهت غرب صفه سازی شمالی‌

سد :

بنای سد از دوره صفویه در میان دره ای عمیق احداث گردیده است، ارتفاع بنای مذکور به صورت تقریبی ۲۰ متر می باشد که در پی، عرض آن به ۲۰ متر و در قسمت تاج عرض آن به ۱۰ متر و طول آن به ۷۰ متر می‌رسد.

مصالح عمده سازه مذکور، سنگ، آجر و ملاط ساروج است. سد دارای سه دریچه خروجی بوده و در پشت آن پشت بندی قرار دارد که دارای دو گونه کاربری می‌باشد:

۱- بعنوان پشت بند سد محسوب می‌گردد.

۲- بعنوان مرکز تخلیه و چاه تخلیه آب محسوب می‌گردد.

مساحت کل مخزن سد قریب به ۱۰ هکتار بوده و در حدود ۶۰۰ هزار متر مکعب آب را در خود ذخیره می‌نماید، منبع تامین کننده آب مخزن سد، آب چشمه سرچشمه است. بر اساس بررسی بعمل آمده بعضی از قسمت های مخزن سد در گذشته شفته ریزی (ملاط آهک) بوده که عمل مذکور از رشد گیاه لویی که در تمام آببندان های مازندران می روید جلوگیری می‌نموده است.

بنای مذکور از هشت جرز به ابعاد تقریبی ۴×۳ متر در پیرامون و یک جرز مشبک در مرکز شکل گرفته است. بنای چهار طاقی مرکز مخزن سد عباس‌آباد دارای دو کاربرد می‌باشد، نخستین کاربرد بنای مذکور، کاربردی فنی است. بدین ترتیب که جرز مرکزی چهارطاقی به صورت مشبک احداث گردیده است. مهندسین سازنده سد به گونه‌ای آن را طراحی کرده‌اند که هرگاه احساس می‌گردید که مخزن سد، حداکثر آبگیری را انجام داده است و انرژی پتانسیل آب در حال فشار بر روی دیوار سد است، آب از دریچه خروجی سد تخلیه نگردد، زیرا در آن حالت تخلیه آب از دریچه، موجب تخریب بیشتر سد می‌گردیده است. ساخت تونل زیر زمینی در زمان صفویه و مرتبط کردن آن به جرز مرکزی چهارطاقی و همچنین خارج کردن تونل به فاصله ۱۵۰ متری پایین دست دیواره سد، که در زمان ازدیاد فشار آب، امکان باز کردن دهانه کانال سرپوشیده وجود داشته است، موجب می‌گردید که فشار آب از دیواره سد کاسته شده و به سمت مرکز، هدایت گردد. در نتیجه این عمل آب از طریق جرز مرکزی مکش و آنگاه از طریق کانال سرپوشیده به پایین دست سد تخلیه می‌گردید.

کاربرد دیگر بنای چهار طاقی، تفریحی بوده است. در همین راستا از منتهی‌الیه باغ، پله آجری برای دسترسی به آن وجود داشته و همچنین بقایای پایه‌های پل چوبی در داخل مخزن سد مشخص می‌باشد.

بر بالای چهارطاقی آثار فواره و حوض موجود است. که نظر هر بیننده را به خود جلب می‌نماید. آبرسانی به این بنا از طریق لوله‌های سفالی که آب چشمه فرادست را به آنجا هدایت می‌نمود انجام می‌گردیده است.

محوطه گلباغ (ایستگاه توزیع آب) :

محوطه گلباغ یا ایستگاه توزیع آب به فاصله ۶۰۰ متری از باغ واقع گردیده است.

محوطه مذکور در ادامه یک شیب قرار داشته به نحوی که، شیب را بریده و آن را به صورت یک سطح تقریبا صاف در آورده‌اند. اختلاف ارتفاع محوطه فوق نسبت به باغ در حدود ۱۰ متر می‌باشد. بنابر احتمال، آب چشمه (سرچشمه یا قوری چشمه) به محوطه فوق هدایت می‌گردیده، سپس با گردش در حوض های متعدد به یک آرامش و تصفیه می‌رسیده است و بعد از آن به پیروی از سطح شیبدار و همچنین لوله‌های سفالی به سمت باغ اصلی حرکت می‌کرده است.

وسعت منطقه گلباغ در حدود ۳۵۰۰ متر مربع است و بر اساس بقایای معماری برج محوطه گلباغ در دوره صفویه، به لحاظ اهمیت در امر آبرسانی، توسط نگهبانانی محافظت می‌گردیده است.

محل احتمالی کاخ :

به فاصله تقریبی ۵/۱ کیلومتری شمال باغ بر بالای کوه مشرف بر دشت بهشهر و خلیج میانکاله، بقایای آثار معماری از دوره صفوی شناسایی گردیده است.

ابعاد اولیه پلان شناسایی شده ۵۰×۴۰ متر است و مصالح عمده آن را سنگ و آجر تشکیل می‌دهد. راه دسترسی به آن از طریق یک جاده سنگفرشی که از باغ به آنجا می‌رسد امکان‌پذیر می‌گردد. با توجه به موقعیت ساختاری بنای شناسایی شده بر بالای کوه و همچنین بدست آمدن سفالهای پوشش بام لعابدار با لعاب های آبی، آبی فیروزه‌ای، سبز و قهوه‌ای و همچنین عدم دست یابی به بقایای معماری کاخ در حفریات باستان شناختی در محوطه اصلی باغ تاریخی عباس آباد، می‌توان اظهار داشت محل کشف شده محل احتمالی کاخ پادشاهان صفوی در عباس آباد باشد.

بنای حمام تاریخی عباس‌آباد :

در ضلع غربی باغ و متصل به آن و در سطحی پایین‌تر از باغ، بنای حمام تاریخی با زیر بنایی به وسعت ۱۶۰ متر مربع قرار دارد.

بر اساس ظواهر امر و بررسی‌های به عمل آمده، پوشش سقف بنای حمام گنبدی شکل بوده است و مصالح عمده سازه آن آجر بوده و همچنین از تزیینات کاشی و ملاط ساروج در آن استفاده شده است.

بنای حمام از بخش های زیر تشکیل شده است :

۱- بخش سر بینه (رختکن) :

بخش فوق علاوه بر کاشی کاری دارای حوضی به ابعاد ۵/۱×۱ متر و به عمق ۷۰ سانتیمتر است.

عملکرد حوض مذکور در واقع برای شستن پا و عادت کردن بدن فرد استحمام کننده به هوای بیرون از حمام بوده است تا از بیماری های ناگهانی جلوگیری شود.

۲- فضای میاندر :

فضای مذکور در حد فاصل بین فضای سربینه و گرمخانه (محل استحمام) احداث گردیده است. بر اساس شواهد و همچنین حفریات باستان شناختی، کف و دیوار فضای میاندر به تزیین کاشی مزین بوده است. عملکرد فضای میاندر در واقع موجب آمادگی بدن فرد استحمام کننده به هوای گرم فضای گرمخانه بوده است و بعلت عادت کردن بدن به هوای گرمخانه از بیماری های ناگهانی پیشگیری می‌شده است.

۳- گرمخانه :

فضای مذکور در ضلع جنوب شرقی فضای میاندر احداث گردیده است. در واقع فضای گرمخانه محل شستشو و استحمام بوده است. بر اساس یافته‌های باستان شناختی، فضای گرمخانه بنای حمام تاریخی عباس‌آباد دارای حوض های متعدد بوده است. حوض های متعدد در بنای این حمام، بیان کننده رعایت بهداشت و عدم استفاده از خرانه به صورت عمومی است. علاوه بر مورد فوق و با توجه به خاک برداری های انجام شده، مشخص گردیده است که فضای گرمخانه مزین به کاشی با لعابهایی به رنگهای مختلف بوده است.

۴- خزانه آب گرم :

این قسمت از بنا در ضلع غربی حمام، حد فاصل فضای میاندر و گرمخانه احداث ‌گردیده است. آب از قسمت شمالی بنا وارد فضای مذکور شده، سپس آتش موجب گرم شدن آب در خزانه می‌گردیده است.

۵- کانال (گربه رو) عبور جریان هوای گرم :

کانال فوق از قسمت تون و گلخن حمام که در زیر خزانه آب گرم قرار دارد با جهت‌های مختلف در زیر کف فضای گرمخانه و میاندر امتداد یافته و به دودکش هایی که در بدنه و دیوار بنای حمام، موجود می‌باشند متصل می‌گردید.

کانال مذکور وسیله انتقال دود و حرارت بوده است، بطوریکه عبور جریان هوای گرم علاوه بر گرم کردن آب خزانه، سبب گرم شدن کف فضای میاندر و فضای گرمخانه می‌شده است.

اهمیت بنای حمام عباس‌آباد :

آنچه که بنای مذکور را با اهمیت می‌نماید روش آبرسانی آن است. آب از قسمت شرقی بنای حمام از طریق لوله‌های سفالی (تنبوشه) که در داخل دیوارهای بنای حمام قرار دارد بعد از عبور از ضلع شمالی دیوار حمام، وارد ضلع غربی گردیده و خزانه آب گرم را پر می‌کرده، سپس آب در خزانه بعد از گرم شدن از طریق لوله‌های سفالی (تنبوشه)، دیگر حوض های موجود فضای گرمخانه را پر می‌نموده است. روش آبرسانی آب سرد بنای حمام مذکور به مانند آب گرم انجام می‌پذیرفته است، بدین ترتیب، آب سرد از طریق لوله‌های سفالی بعد از عبور از ضلع شرقی حمام با پر نمودن حوضی در بالا دست (خارج از بنای حمام) از طریق لوله‌های سفالی (تنبوشه) حوض های موجود در فضای سربینه و گرمخانه را پر می‌نموده است، به بیانی دیگر هر حوض در فضای گرمخانه و سربینه حمام تاریخی عباس‌آباد بهشهر دارای دو سیستم آبرسانی آب سرد و آب گرم بوده است.

محور آبرسانی :

محور آبرسانی مذکور به طول ۶۰۰ متر که از اتصال لوله‌های سفالی بوجود آمده احداث گردیده است و عامل انتقال آب محوطه گلباغ به سمت باغ بوده‌اند. لوله‌ها را به صورت نر و مادگی ساخته و به همدیگر متصل می‌کردند.

برج آجری :

در محوطه تاریخی باغ عباس آباد ، دو برج آجری به قطر ۷ متر و به ارتفاع ۱۴ متر از دوران صفویه به یادگار مانده است. مصالح عمده سازه مذکور، ملاط ساروج و آجر به ابعاد ۵×۲۶×۲۶ سانتی متر می‌باشد.

با توجه به ساختار دو بنای برج که بر روی محور آبرسانی قرار دارند، می‌توان گفت که برج ها عملکرد صرفاً نگهبانی نداشته و با توجه به اختلاف ارتفاع محوطه گلباغ نسبت به باغ، دو برج در واقع برای جلوگیری از ضربات قوچی شکل سیالات، توسط مهندسین دوره صفویه مد نظر قرار گرفته‌اند

. از دیگر مواردی که کاربری حفاظتی برج ها را نفی می‌کنند عبارتند از :

۱- پوشش جنگلی محوطه، دیدن مناطق دور دست ازفراز برج را ناممکن می‌نماید.

۲-در محوطه، برج های مذکور تکرار نشده‌اند. در واقع می‌توان گفت که برج ها، سوپاپ اطمینان و یا به بیان دیگر بعنوان شتر گلویی جهت فشارشکنی آب احداث گردیده‌اند.

آسیاب آبی :

آسیاب مذکور به فاصله تقریبی ۵/۱ کیلومتری جنوب باغ در میان دو رود پر آب احداث گردیده است. مصالح عمده تشکیل دهنده سازه فوق سنگ، آجر و ملات ساروج است.

آجرهای بکار رفته در آسیاب به ابعاد ۵×۲۶×۲۶ سانتی‌متر بوده و راه دسترسی به آسیاب از طریق یک جاده سنگ فرش امکان‌پذیر می‌گردد.

نحوه کارکرد بنای فوق بدین طریق است که آب از طریق کانال سرپوشیده به سمت کانال روباز آجری به طول ۱۰۰ متر هدایت شده، سپس با یک شیب تقریباً مناسب به سمت چرخ آسیاب حرکت کرده و سبب به حرکت در آمدن پره‌های چرخ می‌گردیده است. مهندسین دوره صفوی با احداث آسیاب آبی در محل مورد نظر، از انرژی آب بیشترین بهره را برای به حرکت در آوردن چرخ های آسیاب برده‌اند.

دریاچه این مجموعه با وسعتی بالغ بر ۱۰ هکتار با عمارتی در مرکز آن، که در زمان آبگیری دریاچه عمارت با ارتفاعی بالغ بر ۱۸ متر به زیر آب می‎رود و فقط سقف آن همراه با درختچه‌هایی نمایان است.

جاده‌های سنگ‌فرش ورودی به مجموعه و جاده‌های سنگفرش از محل باغ به کاخ و از محل باغ به محل آسیاب می‌باشد.

صفه سازی شمالی‌ این صفه سازی ها بر روی تپه ای با ارتفاع ۳۰ متر از کف استخر و به شکل پلکانی‌ ایجاد گردیده است که در بالاترین نقطه سکوی مرکزی را تشکیل میدهد. این سکو ها به احتمال قوی و با توجه به جای ستونهای سنگی‌ موجود، زیر سازی کاخی‌ با سازه چوبی‌ بوده که اکنون از میان رفته است. نحوه شکل گیری این صفه ها و جوی های آب در داخل آنها باغسازی ایرانی‌ را جلوه گر میسازد. این جویها با حرکتی‌ که بر روی صفه ها دارند و تشکیل آبشار ها و حوضهای گوناگون مناظری بدیع و چشم نواز را تشکیل میدهند. آبرسانی‌ به صفه مرکزی که آب بقیه صفه ها را تامین میکند از طریق لوله های سفالین‌ که اصطلاحا تنبوشه نامیده میشوند، از چشمه های اطراف که آب آنها بر این سکو سوار بوده است صورت می گرفته، و پس از آن آب از حوض مرکزی در سراسر باغ به حرکت در می‌ آمده است.

هنوز بخشهای زیادی از صفه سازی جنوبی‌ در زیر خاک مدفون است اما با پیدا شدن حوض های آب و کفسازی آن میتوان حدس زد که این بخش شبیه صف سازی شمالی‌ بوده است. اما آنچه مشخص است آن که این بخش هرگز اهمیت بخش شمالی‌ را نداشته و موقعیت آن نیز آن را به فضایی‌ دست دوم تبدیل کرده بوده است.

حمام آب سکوی مرکزی در پائین ترین ارتفاع به حمام مجموعه در غرب کاخ شمالی می رسیده است. حمام این مجموعه کوچک اما دارای خصوصیات سنتی‌ حمام های گذشته است. انتقال آب در آن از طریق تنبوشه ها و از داخل دیوارهای ضخیم خشتی آن صورت میگرفته است. همچنین مسیر خروج دود از تون آن کاملا در زیر کف حمام پیچیده بود تا گرمای دود کاملا جذب فضا شود و بیهوده هدر نرود. از داخل این حمام کاشی‌ هایی‌ با نقشهای متداول آن دوران و با رنگهای لاجوردی، فیروزه ای و زرد یافت شده است.

پیش از این دوره کاوش تصور می شد که مصالح به کار رفته در فضاهای معماری عباس آباد تنها سنگ و آجر است، اما این کاوش ها منجر به کشف چینه هایی از کاه و گل شد که قبلاً در مجموعه باغ های تاریخی عباس آباد دیده نشده بود. در حال حاضر برای مرمت این ابنیه تاریخی این باغ از ملات آهک و سنگ های رودخانه ای همین منطقه که در دیوار چینی های دوره صفوی نیز مورد استفاده قرار می گرفته، استفاده می شود.

کشف اتاق هایی با سیستم ۳ دری در ابتدای دروازه شمالی باغ از جمله دیگر اکتشافات مهم این فصل کاوش بود. این اتاق ها که هنگام کاوش بخش هایی از دروازه شمالی و غربی مجموعه باغ عباس آباد به دست آمد، به شکل ۳ مربع تو در تو ساخته شده اند که در مجموع به یک مجموعه ۳ دری بدل می شوند. از این سیستم برای هدایت هوای خنک به داخل مجموعه باغ ها استفاده می شده است. این اتاق ها نشان می دهد از مجموعه باغ های تاریخی عباس آباد برای تابستان استفاده می شده و این مجموعه تفرجگاه تابستانه شاه عباس بوده است.

بی نظیر بودن این محوطه، می توان گردشگران زیادی را به این باغ تاریخی جذب کرد. اکنون بسیاری از پرسش های باستان شناسان درباره باغ های تاریخی عباس آباد پاسخ داده شده است.

استخر باغ عباس آباد به وسعت تقریبی ۱۰هکتار در میان جنگل به صورت سد محکمی‌ در بین ۲ کوه بلند بنا شده که قدمت آن به ۳۷۰ سال قبل باز می‌گردد. در وسط استخر میان آب، عمارتی قرار دارد که هنوز با نهایت استحکام برپاست و در اطراف همین استخر ابنیه زیادی وجود داشته که متاسفانه دیگر اثری از آنها نیست. البته دو برج آجری مخروط ناقص و آثار حمام، کاخ و… هنوز مـوجود است که نیاز به مرمت دارد. گفته می‌شود شاهان صفوی به منظور تفریح، قایقرانی و شکار به این استخر می‌آمدند و با قایق بر سطح آن به تفریح و تفرج می‌پرداختند.

حجم آب استخر در فصول مختلف سال تغییر می‌کند تا حدی که در برخی از فصول، کاملا به زیر آب فرو رفته و در برخی زمان‌ها و در حالت کم آبی ــ عموما در فصل تابستان ــ کـامـلا هویدا می‌شود.

با این حال و در کمال شگفتی با وجود این همه تغییرات که به صورت متوالی تکرار می شود این بنا همچنان به طور مستحکم پا بر جا مانده تا حیرت بازدید کنندگان را برانگیزد.

سرچشمه آب این باغ عباس آباد که زمانی حلقه مفقوده بود اکنون پیدا شده است. چشمه ای به نام سرچشمه که از داخل غاری می جوشد و جریان آب عبوری آن به قدری شدید است که آب را تا ۶۰۰ متری باغ هدایت می کند. آب بعد از ورود به باغ عباس آباد در حوض های متعدد می چرخد تا تصفیه اولیه آن صورت گیرد، آب این چشمه، فاصله باغ تا گلباغ را از طریق سطوح شیب دار طی می کند و در حوض مرکزی باغ تاریخی به صورت فواره ظاهر می شود. ناگفته نماند که باستان شناسان برای کشف منبع آب مجموعه باغ های عباس آباد بهشهر، کوه جهان مورا، در دامنه رشته کوه های البرز را نیز کاوش کردند. این در حالی است که پیش از این قوری چشمه یا سرچشمه، چشمه منبع آب این باغ تصور می شد در ششمین فصل کاوش در باغ‌های تاریخی عباس آباد بهشهر، ۱۶۰۰ متر مربع معماری صفوی این مجموعه تاریخی از زیر خاک بیرون آمد. معماری موجود در بخش شمالی محوطه با معماری دوره صفوی مطابقت دارد و این مجموعه کاربری تابستانه داشـتـه اسـت. کـشـف اتاق‌هایی با سیستم سه دری در ابتدای دروازه شمالی باغ از جمله دیگر اکتشافات مهم این فصل کاوش بود. این اتاق‌ها که هنگام کاوش بخش‌هایی از دروازه شمالی و غربی مجموعه باغ عباس آباد به دست آمد، به شکل سه مربع تو در تو ساخته شده‌اند که در مجموع به یک مجموعه سه دری بدل می‌شوند. از این سیستم برای هدایت هوای خنک به داخل مجموعه باغ‌ها استفاده می‌شده است.

علاوه بر عمارت سازی مذکور، در قسمت تراس مرکزی، حوض بزرگ در مرکز و حوضهای کوچکتر در اطراف احداث نمودند. به پیروی سطح شیبدار و همچنین لوله‌های سفالی، آب از فرادست حوض مرکزی به صورت فواره ظاهر می‌گشته و مابقی از طریق لوله های سفالی، حوضهای جانبی را پر می‌کرده است.

معماری در باغ و باغسازی کاملاً به صورت قرینه انجام پذیرفته که موجب زیبایی آن را فراهم می آورده است.

مهندسین و معماران دوره صفوی با احداث باغ به روش پلکانی و مطبق و همچنین با بکارگیری از سطوح شیبدار و لوله‌های سفالی، علاوه بر زیبایی، موسیقی آب را در باغ عباس آباد ایجاد نموده‌اند که سبب آرامش افراد مستقر در باغ می‌گردیده است.

باغ عباس آباد  در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، اما همیشه با کمبود بودجه عمرانی و مرمتی مواجه بوده که اگر ــ این مشکل حل شود ــ و مرمت ابنیه و باغ به صورت پیوسته دنبال شود شاهد حضور بیشتر گردشگران و باستان شناسان داخلی و خارجی در عباس آباد خواهیم بود.

 



عبارت های مرتبط:


زیباترین مناطق مشابه:


منبع

کتاب راهنمای مصور ایرانگردی
کتاب سوم
جام جم آنلاین
مکان بین

محبوب ترین مطالب

نظرات کاربران