کانال تلگرام

دانلود کتاب آمازون

پارک جمشیدیه تهران

  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
  • پارک جمشیدیه تهران
ارسال تصاویر و توضیحات مناطق دیدنی و بکر شما و شرکت در مسابقه

پارک جمشیدیه از زیباترین و دیدنی ترین پارک های تهران بزرگ است که در شمالی ترین نقطه شهر تهران و در ناحیه ۴ شهرداری منطقه ۱ قرار دارد. این پارک با مساحتی حدود ۱۰ هکتار در انتهای خیابان شهید باهنر (نیاوران) واقع شده و از شمال به کوه کلک‌ چال، از جنوب به باغ دولو، از شرق به خیابان جمشیدیه و از غرب به جاده کلک‌ چال محدود است.

از ویژگی‌ های این‌ پارک، دریاچه، آبشار مجاور و نیز آبنماهای سنگی است که جلوه‌ ای خاص دارند. این پارک در ابتدای مسیر اصلی صعود به پناهگاه کلک‌ چال قرار دارد.

اگرچه دیوار کوهستانی شمالی‌ ترین نقطه پایتخت مثل سدی در برابر خروج آلودگی هوا از این شهر قد علم کرده و آسمان آن نقطه را به تیرگی کشانده، در عوض پارک جمشیدیه در خطی مجاور و موازی با همان کوهستان، مثل ریه‌ ای سبز عمل می‌کند. صدها درخت در این پارک از خانواده نارون، چنار، تبریزی و … این کارخانه اکسیژن‌ سازی در شمال شهر را فعال کرده است.

در ابتدا قرار بود در مکان فعلی پارک بنای یک سرای سالمندان ساخته شود تا آنهایی که سن و سالی از آنها گذشته یاد روزگاران قدیم را بین همسالان و در فضایی سرشار از آرامش و هوای خنک، زنده نگهدارند اما این تصمیم هرگز رنگ اجرا به خود نگرفت و به جای آن پارک جمشیدیه احداث گردید.

سال ۱۳۵۶ این منطقه شمایل یک پارک عمومی را پیدا کرد و این پارک در شمالی‌ ترین نقطه پایتخت و در انتهای یک سربالایی تند و تیز که با کوهستان مخلوط شده است، ساخته شد.  این پارک زیبا طی چند سال به یکی از جاذبه‌ های گردشگری شهر تهران مبدل گردید و نامش هنوز بر سر زبان ها است.

بوستان جمشیدیه از بدو تسیس ۲ بار رنگ بازسازی به خود دیده است. در یکی از بازسازی ها، ‌۱۶‌ هکتار به وسعت پارک افزوده شد. منتهی مسوولان وقت صلاح را در این دیدند که این تکه الحاقی به پاس ۳۰ سال رنج شاعر نامدار در سرایش شاهنامه، با نام فردوسی مزین شود.

فرزند پارک جمشیدیه یا همین بوستان سنگی فردوسی با ابتکاراتی که برای احداث آن خرج شد، از نظر جذب توریست با پارک اصلی در رقابت است. تخته سنگ‌ های تغییر شکل یافته که حیوانات مختلف را در ذهن تداعی می‌کند و در سراسر این بوستان چیده شده‌اند آنقدر گیرایی دارند که نگاه‌ ها را به سوی خود بکشند و از یاد گردشگران و تماشاگران ببرند که ۶۰۰ پله را برای تماشای این حیوانات سنگی و بی‌ جان بالا آمده‌اند. بعد از این همه پله و یک دل سیر تماشا کردن باغ وحش سنگی، نوبت گشت و گذار در دشتی نقلی می‌‌ رسد که در همه جای آن سنگ‌ چین‌ هایی وجود دارد که خبر از چرای دام می‌دهد و این خود موضوعی است جالب توجه توریست‌ ها که چطور در نزدیکی یکی از مدرن‌ ترین محله‌های شهر هنوز هم می‌شود ردی از چوپان و نی و گوسفند چرانی دید.

زیست‌ شناسان طی تحقیقاتی به این نتیجه رسیده‌ اند که ۶۰ گونه پرنده در شاخ و برگ درختان پارک جمشیدیه آشیانه ساخته یا در فضای آن در رفت و آمدند.

اقاقیا، نارون، چنار، زبان گنجشک، افرای سیاه، بید مجنون، سرو، بلوط، زردآلو، سیب، گلابی و گیلاس جزو گونه های گیاهی و نمازخانه، نگارستان جمشیدیه، آمفی تاتر، برکه، آلاچیق، قفس پرندگان، تندیس های متعدد با مفاهیم طبیعی، فرهنگی و عرفانی، رستوران، آبنما و سرویس بهداشتی جزو امکانات آن است.

از ویژگی های منحصر به فرد این بوستان وجود کفپوش های سنگی ناهمواری است که طبیعت بوستانهای جنگلی را تداعی می نماید.

بر پایه نظرسنجی انجام شده مرکز تحقیقات و مطالعات رسانه‌ ای همشهری، بوستان جمشیدیه پس از بوستان ملت دومین پارکی است که یک شهروند تهرانی به یک میهمان غیر تهرانی معرفی می‌کند.


0 به این مطلب امتیاز دهید

عبارت های مرتبط:


زیباترین مناطق مشابه:


منبع

1- درگاه اینترنتی همشهری آنلاین

2- راهنمای مصور ایرانگردی، موسسه کتاب سرای اعلمی، حمید اعلمی، بهار 1391.

اطلاعات این مکان
آدرس
میدان تجریش، خیابان شهرداری، خیابان باهنر، خیابان فیضیه، خیابان امیدوار

محبوب ترین مطالب

نظرات کاربران

  • مهدی در ۲۶ آبان ۱۳۹۶

    عالییییییییییییییییییییییییییییییییی

  • احمد در ۲۷ آبان ۱۳۹۶

    درود و عرض ادب در مورد مقاله ای که در رابطه با لنبان طرح نمودیدلازم دیدم تشکر بنمایم اما پیش از هر چیز شایسته بود که هم حضرت عالی و هم اساتیدی که در این خصوص زحمت کشیده اند با اندکی دقت در وجه تسمیه لنبان به واژگان مردمان همسایه که پایشان به آن محل هم باز شده یعنی بختیاریها خیلی خود را در چم و خم واژه شناسی قرار ندهید زیرا در گویش لری جنوبی و عموم مردم جنوب لنبان lonban یا لنبونlonboun به معنای گیاه بیشه است که در مناطق جنوبی سقف خانه های روستایی خصوصا خانه های لب خور ها ، تالاب ها و باتلاق های خوزستان را از ان می بافند. لذا بنده اعتقادم این است که در مطالعه اکوسیستم محل مزبور خصوصا الگوهای گذشته انجا حتما به ریشه این نام خواهید رسید.

  • parisa در ۲۸ آبان ۱۳۹۶

    الان که دیگه اصلا روغن جامد نیست. روغن مایع آفتابگردان چطوره؟مشکلی نداره؟

  • مر در ۲۸ آبان ۱۳۹۶

    ما در آبان از این آبشار بازدید کردیم، مسیر خیلی خیلی دور و خلوت و خطرناک بود، جاده خاکی بود، حدود سه ساعت و نیم با ماشین تو جاده خاکی راه بود، با ماشین شاسی کوتاه میشد رفت ولی خیلی دور بود و مسیر صعب‌العبور بود، بعد از رسیدن به خود امامزاده گزو،حدود ۳۵ دقیقه از کوه باید پایین رفت تا به آبشار رسید و حدود ۴۵ دقیقه از کوه باید بالا رفت تا دوباره به امامزاده برگشت، کوهنوردی خیلی سنگینی هم دارید حسابی خسته میشید ولی آبشار خیلی قشنگه,مسیر روی گوگل مپ موجود نیست