شهرستان شازند
ارسال تصاویر و توضیحات مناطق دیدنی و بکر شما و شرکت در مسابقه

بازدید از پل دوآب مرکزی

گونه‌های مختلفی از آثار تاریخی وجود دارند که امروزه نه تنها جزو جاذبه‌ها به شمار می‌روند بلکه معماری کهن آن‌ها دنیای امروز را به حیرت وا می‌دارد و برخی حتی معماران و کارشناسان را ترغیب می‌کنند تا به بازدید این آثار رفته و نحوه ساخت آن‌ها را کشف کنند. یکی از این انوع آثار، پل‌ها هستند. پل‌های تاریخی که امروزه جزو جاذبه‌های تاریخی محسوب می‌شوند از هوش و نبوغ گذشتگان خبر می‌دهند و ایران کشوری است که از این پل‌های تاریخی کم ندارد. پل دوآب پلی تاریخی است که در قدیمی‌ترین استان ایران، استان مرکزی واقع شده است.

استان مرکزی

طبق آن‌چه که از اسناد و منابع تاریخی برداشت می‌شود، قدمت استان مرکزی به هزاره اول قبل از میلاد، زمانی که این خطه جزو ایالات ماد بود برمی‌گردد. پس از آن نیز این استان همواره مورد توجه بوده است. از دوران سلوکیان گرفته تا دوران اسلامی که همراه با چند استان و شهر دیگر با نام عراق عجم شناخته می‌شد. مرکز این استان شهر اراک است که جاذبه‌های فراوانی دارد. مدرسه سپهدار، یخچال نیمه ور، قلعه حاج وکیل، قز قلعه، شهر زیر زمینی دلف آباد و آتشکده فردجان تنها بخشی از چندین جاذبه بیشمار اراک است. این جاذبه‌ها نه تنها در اراک که در سرتاسر استان مرکزی پراکنده‌اند که باید از آنها دیدن کرد.

تاریخچه پل دوآب

در شهرستان شازند و در فاصله ۴۰ کیلومتری غرب اراک، محلی وجود دارد که به برکت تلاقی دو رود پر آبی که سرچشمه اصلی رودخانه قره چای هستند، به نام دو آب خوانده می‌شود. دوآب جاذبه‌ای دارد که علاقه مندان را ترغیب به سفر به اراک کرده است. کسانی که به دوآب می‌روند متوجه جغرافیای غریب و خاص آن می‌شوند. از یک سو کوه‌های راسوند و شاه زند قرار دارند و از سویی دیگر کوه قامت خمیده لجور قرار دارد که گویا می‌خواهد قصه‌ای را برای بازدید کنندگان منطقه تعریف کند. قصه از جور ظالمان، از دلیری ایرانیان از جشن‌ها و یاس‌ها، از روزگار و سختی‌هایی که در بر داشته. دو آب تمدن را با طبیعتی زیبا تلفیق کرده و با این کار خود گردشگران و بازدید کنندگان را شیفته خود می‌کند. اگر از این منطقه بازدید کنید، متوجه خواهید شد که کوه‌ها دور تا دور منطقه را گرفته و گویی قصد حفاظت از چیزی دارند. اگر کمی سر بچرخانید، پلی را در میان این کوه‌های سربلند خواهید دید. پلی تاریخی که از حدود دو قرن پیش بر روی رود زده شده است. هرچند درباره تاریخ ساخت و سازنده پل سند و مدرکی در دست نیست اما با توجه به معماری و شیوه ساخت پل می‌توان شباهت‌هایی با دوران قاجار پیدا کرد. ساخت پل دوآب در این منطقه نه تنها برای راحتی عبور و مرور کاروانیان و افراد محلی، بلکه احتمال می‌رود کاربردی استراتژیکی نیز داشته است؛ چرا که این پل همچون رابطی بین ناحیه‌های شمال، جنوب و غرب ایران بوده.

معماری پل

پل دوآب طولی ۱۳۰ متری و عرضی ۵٫۵ متری با هفت چشمه است که بلندترین نقطه آن از کف رودخانه تا حدود ۵۰٫۷ متر می‌رسد. پل دوآب در طول دوران حیات خود تا به امروز سختی‌های زیادی دیده که یکی ازآن‌ها سیل ویرانگری است که باعث تخریب یکی از چشمه‌های سمت شرق پل شد؛ البته این بخش در سال‌های بعدی مرمت و بازسازی شده است، به غیر از این چشمه سمت شرق، مابقی بخش‌های پل به مانند ساخت اولیه خود استوار و پابرجا مانده‌اند. تاق‌های این پل به صورت نیزه‌دار تزیین شده و تمامی پایه‌های آن از سمت جلو دارای موج شکن و از سمت پشت دارای پشتیبان بوده‌اند. مصالحی که پل را با آن ساخته‌اند سنگ، آجر، و گل آهک بوده است. یکی از مواردی که در مورد این پل ناشناخته مانده ساخت پایه‌ها است. مشخص است که تا ارتفاع ۱۲ متری پل از سنگ استفاده شده اما این که پایه‌ها روی صخره و سنگ بنا شده‌اند یا دورن پی عمیقی قرار گرفته‌اند، رازی است که هنوز برملا نشده است.

پل دو آب در محلی به نام دوآب ساخته شده است. درمورد قدمت آن اطلاع دقیقی وجود ندارد. اما سبک معماری از دوره قاجار خبر می‌دهد. تنها جایی که احتمال می‌رود در مورد این پل سخنی زده شده، در خاطرات ناصرالدین شاه هنگام بازگشت از زیارت است که از آن به عنوان پلی بزرگ یاد کرده. این پل در سال ۱۳۷۷ به ثبت فهرست آثار ملی ایران رسید.

حتما بخوانید: خورش فسنجان و کشک مرکزی، شیرینی جوزغند سوغات استان مرکزی

مطالب مرتبط: سوغاتی های استان مرکزی، خانه معلم مرکزی



عبارت های مرتبط:


زیباترین مناطق مشابه:


محبوب ترین مطالب

نظرات کاربران